بدون راهبرد علمی، صنعت چوب و مبلمان به چه سمت و سویی می رود؟!

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

با نام یادخدا

تلفن زنگ زد منشی پس ازتعارفات معمول اظهارداشت سرکار خانم مهندس نصیری ازمجله صنایع چوب وکاغذ پشت خط قراردارند.
بر اساس احترامیکه به این فرهیخته ی صنایع چوب قائل هستم بی هیچ پیرائه ی گفتم صنعتی که کرسی دانشگاهی ندارد اساسا وجود خارجی دارد؟  مخاطبین  ارجمند این سئوال درذهنشان بوجود خواهد آمد، آنچه بنام دانشکده صنایع چوب در دانشگده منابع طبیعی دانشگاه تهران بر قرار است،همچنین دانشکده های صنایع چوب دراقصی نقاط ایران را نگارنده فراموش کرده است یا نادیده انگاشته است،البته که چنین نیست.
ضمن احترامیکه به این پایگاه های علمی واساتید ارجمند دارم، این دانشکده هارا معلول علتی بنام صنایع چوب ومبلمان   می دانم وبس، این یک واقعیت انکارنا پذیراست.  ما چوب را از جنگلی که درحال موت است استحصال می کنیم وپس ازمراحل فرآوری وازتکه پاره ها وسرشاخه ها البته همه راتبدیل به تخته خرده چوب واندکی راهم برای تولید کاغذ، لذا این درحالیست که مادرکل علم تبدیل چوب فرآوری شده رابه سازه های مبلمان نداریم. وجود آن دانشکده ها وآن کارخانه های تولید اوراق فشرده خرده چوب که مشغول بلعیدن آن مختصردردرختان حاشیه دریای خزر هستند، چه معنائی پیدا می کند؟
( قطعأ داستان آن سه نفر راشنیده اید که قرار بود یک نفر کانال حفاری کند آن دیگری کابل رادرکانال بنشاند و نفر سومی روی کابل را پوشانده وکانال را پرنماید،ازقضا آن روزشخص کابل گذارغایب بود وکابل گذاری انجام نمی گرفت با این وجود نفر اولی وسومی مشغول کندن وپرکردن کانال بودند. ) البته این یک موضوع طنزاست. لذا عدم وجود کرسی دانشگاهی چوب ومبلمان درکشورما یک حقیقت است. دردانشکده های صنایع چوب در علوم فرآوری چوب وهمچنین تخته خرده چوب اعم از ام.دی.اف، نئوپان  تا سطح دکترا نیرو تربیت کرده ومیکنیم، لاجرم بدون داشتن  نیروی دانش آموخته علوم چوب ومبلمان، دانش آموخته های فرآوری چوب عملأ ناکارآمد خواهند بود. دراین خصوص سال هاست که وقت وسرمایه نیروی آکادمیک کشوررابه هدر دادیم ومیدهیم. درسایه تاریک این بی توحهی بسیاری ازفرصت های شغلی ومنابع مالی کشور نصیب بیگانگان می شود. در حال حاضرصنایع چوب ومبلمان بصورت سنتی بدون پشتوانه علمی درکشور دایراست. ازاین رومقدارزیادی مواد اولیه درکارگاه های صنایع چوب حیف ومیل می شود.  
این صنعت طفل یتیمی است  که ده ها دایه ی مهربان تر از مادروتعدادی اتابک بدرد نخورپیداکرده است. ازطرفی درکناره های جنگل تعدادی کارخانه ی تولید تخته خرده چوب نئوپان وام.دی.اف مجوزدریافت نموده اند،البته انجمنی هم تشکیل داده اند.ولی درحقیقت وجوداین کارخانه ها به غیر از ضرر وزیان زیست محیطی وازبین بردن منابع جنگلی سودی حاصل کشور نمی کند.


کشورما ایران اقلیمی خشک است.
لذامنابع گیاهی محدود آن باید مصون ازهر گونه تعرض باشد. البته اهل علم بخوبی مطلع هستند، تختهM.  D.  F  ازریزه دانه های یک نوع درخت یا گیاه باید تولید شود. ( نهایتأ همگن ) حتی این امکان برای بسیاری از مناطق سر سبز کره زمین نیز وجود ندارد. ایجاد چنین کارخانه هائی دردامنه ی جنگلهای ایران یک تعرض آشکار است.
دراینجا عکس هائی ازچوبهای مورد مصرف یک کارخانه تازه تأ سیس ام. دی.اف  تهیه نموده ام بگونه ای این عکسها ارائه می شود که کارخانه و محیط مکانی مشخص نشود. درمحیط بازکارخانه مزبورچوب ازصدها نوع درخت دیده می شود. چوب درختان نو کاشته ی پولونیا = صنوبر=  چنار =  بید  = انواع انجیری ها = درفضای یکی ازاین تلهای چوب انباشته ازقارچ است که بوضوح درعکس قابل رویت می باشد.


تأ مین مواد مصرفی این تولیدیها ازمراکزجنگلی بسیاربدترازآتش زدن جنگل است.     
این نگارنده چند موضوع را دررابطه با معضلات موجود درصنایع چوب ومبلمان به اختصارتقدیم مخاطبین خود نمودم. ( توخواه ازسخنم پند گیر و خواه ملال ) درخاتمه: به خانواده ها توصیه میکنم از بکارگیری سرویس خواب های ساخته شده ازام.دی.اف برای خود وسیسمونی جهت نوزادان واطاق خواب برای کودکان ونوجوانان اکیدأ خودداری فرمایند. درضمن ازبکاربردن تخته اتو تهیه شده از      M. D. F ونئوپان پرهیزکنند که خطرات جدی کاربر را تهدید میکند.
                      به امید سالم زیستی هموطنان عزیزم  

خواندن 4590 دفعه آخرین ویرایش در پنجشنبه، 29 دی 1390 ساعت 14:11

مکنده های صنعتی دوراندیش (Dust extractor) ، بهداشت محیط کار
مکنده صنعتی و مکنده های مرکزی دوراندیش برای افزایش راندمان کار

تکنولوژی خطوط تولید درب
مشاوره، برنامه ریزی، پیاده سازی، اجرا و کنترل پروسه های تولید و تامبن تکنولوژی خطوط تولید صندلی و مبل

فروش انواع ماشین آلات لبه چسبان، پانل بر، گندگی، چوب خشک کنی، اره رام، اره نواری، کپی شیپر و ...